634 días 8922km

viernes, 6 de marzo de 2015

Adeus

Ainda ule a porco  en miña memoria , ainda ule a filloas e a creppes en meu paladar, ainda en miña memoria están as pitas correndo porque les lanzo mazás , ladra o can e face el gato miau en meu regazo , eu sentado na porta da casa da tía Clara na Galiza, soupla o frío vento do norte e traeme ulor a cochos e vacas , e xunto a eles está a pastora forte como o roble con a vara , colliendoa por o seus dedos,  grosos e recios mais cheos da sensibilidade que ela tiña , cheos do traballo no campo .
Leva posto o gorro do pescador para que o sol non le irrite , e tamen leva un vestido de los de antaño e zuecos.
Agora non hay tía Clara que ofrezcame  menta para curar el ortigazo que me da a vida , ni zanahorias do horto que enche este vacío na tripa, ni ovos calentes recen sacados das pitas para mollar o pan da alegría.

Adeus tía .


1 comentario:

  1. Este comentario ha sido eliminado por un administrador del blog.

    ResponderEliminar